Geen wolf en zeven geitjes

Delta

Delta werd op de markt gebracht door Otto Maier / Ravensburger, met kleine driehoekjes als speelstukken -- vandaar de naam. Met hun permissie gebruiken wij gewone damstenen om vier op een rij te krijgen. Het spel werd bedacht door Erich Brunner.

Het speelbord is vijf bij vijf, de spelers hebben ieder dertien stenen van te onderscheiden kleuren, bij voorbeeld wit en zwart. Wit opent het spel door ergens op het bord een eerste schijf neer te zetten, daarna zwart.

De volgende zetten gaan volgens een geheel nieuw procédé. Eerst wordt een al op het bord staande steen verschoven: horizontaal, diagonaal of verticaal over twee of meer lege vakjes. Een nieuwe steen wordt dan direct achter deze verschoven steen gezet, op het laatste veld waarover de steen werd bewogen. In de figuur kan de witte steen in de tweede beurt naar c4, c5, a4 en e4 (niet naar bij voorbeeld c1, want dat is maar een vakje en er moeten er ten minste twee worden geschoven). Gaat de steen naar c5, dan komt de nieuwe steen op c4 -- die sluit bij wijze van spreken achter aan.

Zwart mag, om wits voordeel van de eerste zet te compenseren, in zijn tweede zet in plaats van schuiven en aansluiten, ook een steen op een veld naar goeddunken zetten. Hij heeft dus de keus, maar vanaf de derde zet moet ook hij altijd de methode als boven beschreven volgen.

Zo gaat het spel om beurten verder. Wie vier stenen van zijn eigen kleur in een aansluitende rij heeft, is de winnaar. En wie niet meer kan zetten doordat hij geen steen meer kan verplaatsen, is de verliezer.

Volgende spel: Drie musketiers