Geen wolf en zeven geitjes

Kikkers

De opdracht bij Kikkers is eenvoudig: verzamel zo veel mogelijk stenen van de eigen kleur.

Het veld is zes bij zes. Zeventien witte en zeventien zwarte damstenen worden willekeurig neergelegd op het bord, twee velden blijven open. Dan loten de spelers wie wit is en wie zwart; zij krijgen voor elke steen van de eigen kleur die zij slaan twee punten, voor elke steen van de vijand slechts een. Dat slaan gaat zoals het springen bij Sprinkhaan: een steen springt over een steen die op een aangrenzend veld ligt en land op het veld eracter, waarna de besprongen steen van het bord wordt genomen. Wie aan het eind van het spel, als geen van beide spelers meer een steen kan veroveren, de meeste punten heeft, is de winnaar. Dat is alles.

Een heel andere tactiek moet worden gevolgd als de punten anders worden verdeeld: een punt voor de eigen kleur, een strafpunt voor stenen van de tegenstander.

Er zijn meer varianten bedacht. De overblijvende stenen kunnen worden gebruikt om het spel nog wat meer spanning te geven. Op een of meer zwarte en evenzoveel witte stenen worden nog eens gelijkkleurige stenen gelegd. Voor beide spelers geldt nu: een witte steen is twee punten, een zwarte een punt, en een witte of zwarte stapel telt voor vier punten. Andere tellingen zijn natuurlijk evenzeer mogelijk; bedenk die zelf.

Een aardige variant is ook Gifkikker. Leg vijfendertig willekeurig gekleurde stenen op het bord, met het lege veld in een hoek. Bij (niet in) de tegenoverliggende hoek komt een stapel van twee stenen te liggen. Om beurten springen en slaan de spelers, maar de gewone stenen doen er nu niets toe, die tellen niet mee. Het gaat erom dat degeen die de stapel moet slaan, heeft verloren. Als Gifkikker u bevalt, kunt u ook Hazewinden en verwanten proberen.

Volgende spel: Meidenjacht