Geen wolf en zeven geitjes
Neutron
Neutron werd bedacht door Robert Kraus en gepubliceerd in het al lang geleden opgeheven blad Games and Puzzles. Het spel trok wel enige aandacht binnen de kleine kring der spel-fanaten, maar daarbuiten weinig. Het is werkelijk prachtig: snel te leren en toch diepzinnig.
Op een bord van vijf bij vijf hebben zwart en wit elk vijf stenen op de achterlijn staan. In het midden, op c3, staat de neutrale steen, het neutron.
Alle stenen, ook het neutron, kunnen diagonaal en orthogonaal bewegen, dus schuin en recht, over onbezette velden, naar voren en naar achteren. Maar ze moeten wel steeds zo ver mogelijk worden doorgeschoven, naar het laatste lege veld in de gekozen richting. Er wordt niet gesprongen en niet geslagen, alleen geschoven.
Wit begint met een zet met een van zijn stenen. Wellicht ten overvloede: de steen op a1 kan naar a4 en naar b2, de steen op b1 naar a2, b4 en e4.
Daarna wordt ook het neutron in het spel betrokken. Zwart zet eerst het neutron volgens de regels, daarna een van zijn eigen stenen dito. Elke beurt bestaat voortaan uit twee delen, een neutronzet en een damsteenzet.
De bedoeling van het geheel is, het neutron binnen te halen. Wit probeert het neutron naar de eerste lijn te krijgen, zwart naar de vijfde. Als een speler gedwongen is het neutron naar andermans achterlijn te brengen, heeft hij ook verloren. Ook als hij niet aan zijn verplichtingen kan voldoen -- met het neutron en met een steen zetten -- verliest hij. Een speler kan dus ook winnen door het neutron vast te zetten.
Om warm te lopen voor het spel een opgave (wit begint met het neutron en wint in of na drie zetten, zie de figuur hierboven), en om te waarschuwen een 'gekkenmat':
1. c1-e3 N-b4, c5-c1
2. N-e4, d1-d4 N-c2, c1-d1
3. N-c1.
Terug naar inhoud