Geen wolf en zeven geitjes

Overboord

Het spel Overboord werd bedacht door Alex Randolph en op de markt gebracht door Otto Maier / Ravensburger. Het is helaas niet meer in de handel, daarom hier, met toestemming van bedenker en fabrikant, een versie voor damstenen.

Wit en zwart hebben beiden achttien damstenen. Het bord waarop zij spelen is zes bij zes, maar daaromheen moet nog een 'goot' liggen zodat het totale bord acht bij acht wordt.

Op de zesendertig velden in het midden leggen de spelers om beurten een steen op een leeg veld naar keuze. Het doet er niet toe waar, het gaat erom dat er een willekeurige verdeling van stenen ontstaat. Als de stenen liggen, mag de verliezer van de vorige partij kiezen tussen eerste zet en speelkleur. Als hij verkiest te beginnen, mag de ander de kleur kiezen, als hij kiest voor wit of zwart, dan mag zijn tegenstander beginnen. Alles is er, kortom, aan gedaan om geen van de spelers een voordeel te geven.

Nu proberen de spelers elkaar van het bord af te schuiven. Om beurten nemen zij een steen van eigen kleur en schuiven die opzij, horizontaal of verticaal in een rechte lijn. Daardoor schuift de hele rij stenen mee, en stenen van de vijand die in de goot terechtkomen, zijn verloren. Wit mag alleen zwarte stenen van het bord schuiven, zwart alleen witte. Maar zolang dat lukt, mag een speler doorgaan in de gekozen richting, en nog meer stenen van de tegenstander van het bord afschuiven. De duwende steen hoeft niet direct aan te sluiten op de steen of rij stenen die hij eraf gaat duwen.

De witte steen op c3, zie de figuur, kan drie kanten op: naar links duwt hij de zwarte steen op b4 van het bord, naar boven de twee stenen op c6 en c7, naar rechts alleen de steen op f4, want met verderduwen zou wit zijn eigen steen eraf gooien. De witte steen op c2 blokkeert de weg naar beneden. Een steen mag niet van richting veranderen tijdens het schuiven.

De bedoeling van het spel zal duidelijk zijn: winnaar is de speler die zijn tegenstander geheel van het bord heeft geduwd. Er ontstaat vaak vrij plotseling een eindspel van een tegen een, waarin even zorgvuldig gemanoeuvreerd moet worden om de tegenstander in de vuurlinie te krijgen.

Een speler is niet verplicht in een beurt een of meer of zoveel mogelijk stenen van de tegenstander van het bord te schuiven. Hij mag in plaats daarvan ook een eigen steen nemen en dat een vak opschuiven. Daarbij mogen stenen worden meegeschoven. In de figuur kan de steen op e4 naar boven en twee stenen meenemen zonder stenen van het bord te gooien. Op deze manier kan een speler proberen een betere positie voor de volgende slag te verkrijgen. Maar een speler moet altijd ten minste een steen verschuiven in een zet.

Algemeen advies voor dit spel: haast u langzaam. Het is niet altijd raadzaam om zoveel mogelijk stenen van de tegenstander meteen weg te werken, want na elke schuif blijft de eigen steen kwetsbaar aan de rand liggen. Zelfs een mooie vijandelijke rij van vijf kunt u soms beter even laten liggen.

Volgende spel: Archimedes