Geen wolf en zeven geitjes

Tijgers en geiten

In Nepal moeten de geiten het opnemen tegen vier tijgers op een bord van vijf bij vijf.

In het begin van het spel staan de vier tijgers gereed in de vier hoeken van het bord, beheerd door een van de spelers. De andere speler gaat over twintig geiten, en hij zet een van zijn dieren op een veld naar keuze. Nu mogen de tijgers een zet doen, horizontaal, verticaal of diagonaal. De tijgers proberen de geiten op te peuzelen door eroverheen te springen en op een leeg veld pal erachter neer te komen. Lukt dat niet, dan doen zij een zet naar een recht of schuin aansluitend leeg veld.

Telkens zet de geitenhoeder een van zijn geiten op het bord en schuift een van de tijgers een veld op. De geiten mogen pas bewegen als ze alle twintig op het veld staan of hebben gestaan -- in de eerste fase van het spel zullen er wel ettelijke ten offer zijn gevallen aan de vraatzucht van de tijgers. De geiten proberen, zoals gewoonlijk, de tijgers vast te zetten.

De geiten hebben het in dit spel niet zo makkelijk als tegen de wolf uit de Lage Landen. Een eerste zet op het middelste veld is natuurlijk het best, en vanaf het begin moeten de tijgers aan de rand worden gehouden: in het midden van het bord zijn ze veel te beweeglijk.

R .C. Bell noemt in zijn boek 'Board and table games' ook nog een Siamees spel waarin drie tijgers in gevecht zijn met twaalf ossen. Op een om te beginnen leeg bord van vijf bij vijf zet de speler met de tijgers eerst een van zijn dieren neer. Vervolgens zet de tegenstander ergens een os neer, dan komt er weer een tijger, een os, een tijger en een os. Nu staan de drie tijgers, en mogen ze gaan bewegen langs de rechte lijnen van het veld -- diagonalen doen nu niet mee. De ossenmenner moet eerst nog de rest van zijn ossen neerzetten voor hij kan gaan schuiven. Zijn bedoeling is het, alle tijgers vast te zetten zodat ze niet meer kunnen zetten of slaan.

Het is onwaarschijnlijk dat het spel zo ooit in Siam wordt gespeeld: de ossen gaan aan de rand staan en kunnen nooit geslagen worden. Zodra ze proberen de tijgers vast te zetten worden ze kwetsbaar, dus dat zullen ze wel uit hun hoofd laten. Er zijn dus meer of andere regels nodig. Bedenk deze zelf. Misschien een nieuwe manier van slaan, de verplichting de eerste os in het midden te zetten, het inzetten van de ossen in stapels van drie die langzamerhand worden verspreid, of misschien zelfs een heel ander doel, waarbij de ossen bij voorbeeld de tijgers in een rechte lijn, of in een driehoek moeten zien te krijgen. U zult merken dat het ontwerpen van spelen zelf ook weer een boeiend spel is.

Volgende spel: Rebellen